Mijn naam is Danielle.
Ik ben opgegroeid in een gezin met mijn vader, moeder en een zusje. Mijn vader heeft Molukse roots en mijn moeder is Nederlands. Mijn jeugd kende mooie momenten, maar werd ook gekenmerkt door spanningen. Mijn ouders hadden geen gelukkig huwelijk; er waren veel ruzies, die soms ook fysiek werden. Mijn vader was emotioneel vaak afwezig en vluchtte in zijn werk, terwijl mijn moeder juist heel zorgzaam was, maar zich ook eenzaam voelde. Rond mijn 18e besloot mijn moeder om te scheiden van mijn vader.
Mijn jeugd heeft grote impact op mij gehad. Ik ontwikkelde een laag zelfbeeld, kende veel onzekerheid en verlatingsangst. Daarnaast voelde ik me al jong verantwoordelijk voor anderen en de situatie om mij heen.
In mijn puberteit en jongvolwassen jaren had ik het mentaal zwaar en kampte ik met depressieve gevoelens. Achteraf zie ik dat ik veel onverwerkte stukken meedroeg, wat invloed had op mijn relaties. Ik verloor mezelf in verbindingen met anderen en ontwikkelde codependente patronen, al had ik daar toen nog geen woorden voor.
Ik kwam in een relatie terecht waarin ik veel te leren had. Mijn partner was 16 jaar ouder en emotioneel en fysiek vaak afwezig en vertoonde narcistisch gedrag. Pas later besefte ik hoe ongezond deze dynamiek was. De relatie bleek complexer dan ik dacht; hij leidde een dubbelleven, bleek getrouwd te zijn en meer kinderen te hebben dan hij mij verteld had.
Toch bleef ik. Ik was al onderdeel geworden van zijn familie, echter verloor ik beetje bij beetje mijn eigen identiteit. Ik paste me aan, ook aan culturele
verwachtingen die niet bij mij pasten, en raakte innerlijk steeds verder verwijderd van wie ik werkelijk was. Ik voelde me eenzaam, verward en gevangen, maar de codependentie hield me vast.
We kregen samen twee prachtige dochters, maar de relatie hield geen stand. Ik was mezelf volledig kwijtgeraakt. Mijn verlangen om te groeien, te werken en mijn eigen leven vorm te geven werd tegengehouden. Ik voelde diep vanbinnen dat het anders moest, wilde uit deze situatie.
Ik koos voor mezelf.
Na een periode bij mijn moeder kreeg ik in 2013 een eigen woning samen met mijn dochters. Dat was het begin van mijn herstel. Ik begon mezelf opnieuw te ontdekken: ik ging opleiding volgen, werken en bouwde stap voor stap aan mijn eigen leven.
Toch bleef de invloed van hun vader aanwezig, regelmatig ook op een vervelende manier. Ik probeerde in het belang van de kinderen de harmonie te bewaren, maar in 2017 veranderde alles. Tijdens een reis naar Turkije zijn mijn dochters door hun vader achtergehouden. Ondanks juridische stappen en uitspraken dat zij terug moesten naar Nederland, heb ik hen tot op de dag van vandaag niet meer gezien of gesproken.
Een ongelooflijke nachtmerrie waar ik continu in leef. Het voelt al een rouwproces zonder einde.
Een situatie waarin je voor een keuze staat: breek je, of ga je door?
Ik heb gekozen om door te gaan.
Mijn weg van heling is intens en veelzijdig. Ik heb hulp gezocht in zowel reguliere als alternatieve zorg: van EMDR tot acupunctuur, orthomoleculaire therapie,
manuele therapie, lichaamswerk, NEI, plantmedicijnen en massage. Daarnaast speelden voeding, beweging, zelfontwikkeling en bewustwording een grote rol.
Alles heeft bijgedragen aan wie ik vandaag de dag ben en hoe ik in het leven kan staan ondanks wat ik dagelijks met me meedraag.
Ik heb geleerd te luisteren naar mijn lichaam en mijn intuïtie. Ik heb inzicht gekregen in mijn patronen, mijn keuzes en mijn verleden. Waar ik vroeger mezelf verloor, kies ik nu bewust voor wat goed is voor mij.
Vandaag de dag leef ik vanuit verbinding met mezelf. Ik maak gezondere keuzes en sta stevig in wie ik ben. Ik ben in een liefdevolle, gelijkwaardige relatie met een partner die mij ondersteunt in mijn groei en met wie ik samen bouw aan een leven dat
écht bij ons past.
Mijn ervaringen hebben mij gevormd tot wie ik nu ben en ik leer nog iedere dag in de school die het leven is.
Wat ik geleerd heb is dat jij zelf de enige bent die iets kan veranderen aan jouw leven en er zijn er voldoende tools die jou daarbij kunnen helpen. Je moet ze alleen door de juiste personen aangereikt krijgen of zelf zoeken en inzetten.
